EXAMENTRAINING STEREO

Column 01.09 van Ad Blankestijn

In de onderbouw gaf ik alleen natuurkunde aan de tweede klassen, en wiskunde aan 3C. Maar
er kwamen nu steeds meer leerlingen (van mijn vroegere eerste en de tweede klassen) vragen
om bijles. Inmiddels was ik in 4B en 5B begonnen met de behandeling van de examenstof voor
HBS-B: algebra, gonio, AM, stereo. Bij dat laatste vak stuitte ik bij een leerling op een gebrek
aan ruimtelijk inzicht. Een projectiefiguur van een kubus zag hij zonder diepte, als een zeshoek
met drie gestippelde en drie getrokken lijnstukken. Dit verschijnsel kwam aan het licht doordat
hij niet begreep waarom ik een stippel niet over een getrokken lijn tekende. (De stippellijn gaat
immers achter de getrokken lijn langs.) Ik vroeg de amanuensis een draadmodel van een kubus
te maken. De onvolprezen heer Tintelder had al snel een kubus gelast. Ik kon nu laten zien dat
een lichaamsdiagonaal zes zijvlaksdiagonalen loodrecht kruist. Later volgden andere lichamen
zoals piramides en cilinders. Vraagstukken van oude examens werden ook in draad uitgevoerd.

In deze periode, maart-april, begon ik aan mijn Stereometrisch Receptenboek. Daarin stonden
tientallen procedures die de leerling hielpen een bewijs of een constructie te vinden. Voorbeeld
van een vraag: Hoe bepaal ik de snijpunten van een rechte lijn met een kegelvlak ? Antwoord:
1. Breng een vlak aan door de top van de kegel en de lijn.
2. Bepaal de snijpunten van dat vlak met de grondcirkel van de kegel.
3. Trek de bijbehorende beschrijvende lijnen.
4. Bepaal de snijpunten van de gegeven lijn met die beschrijvende lijnen.
De moeilijkheid schuilt in 2., maar de kegel werd steeds gecombineerd met een lichaam, zoals
een kubus, waardoor de snijlijn van het aangebrachte vlak met het grondvlak, na enig staren,
werd gevonden.
Jaren later liet een leerling me een bundel gestencilde dictaten over stereometrie zien. Gekocht
voor 50 gulden. Zo zag ik mijn receptenboek terug.


Ad-Blankestijn-column

Deze column werd geschreven door Ad Blankestijn, de oprichter van Instituut Blankestijn. Ad Blankestijn was vernieuwend. Als bevlogen onderwijsman introduceerde hij het particulier onderwijs in Nederland. In 1965 stichtte hij zijn eigen school: Instituut Blankestijn. In 2015 overleed Ad Blankestijn.

Blankestijn gaf les, voerde persoonlijk de directie en was ook vaak in het weekeinde op zijn instituut te vinden. Dat Instituut verwierf een uitstekende reputatie, met prima opgeleide medewerkers en goede examenresultaten. In 1999 bouwde Blankestijn zijn concept ‘laatste twee jaar in één‘ uit tot een volledige opleiding van klas 1 tot en met het examenjaar.
Baanbrekend was Ad Blankestijn eveneens, toen hij in 2003 als eerste begon met de particuliere basisschool.

In 2008 nam hij afscheid van zijn instituut. Hij nam zich voor om vooral veel te blijven lezen en zich te blijven ontwikkelen, een eis die hij ook aan zijn medewerkers stelde. Hij bracht zijn laatste jaren door in zijn geliefde Frankrijk en schreef toen deze columns.

Het Instituut wordt door Frans van Heijningen met de huidige medewerkers als een familiebedrijf voortgezet, overeenkomstig het gedachtengoed van Ad Blankestijn.