DE TWEE VRAGEN

Column 01.14 van Ad Blankestijn

Nadat mijn hospita koffie had gebracht, stelde de heer Van Dockmar de eerste vraag: waarom ik
geen aangifte van mijn neveninkomsten deed.
Het was april. Ik zei dat ik sinds september werkte. Dat aangifte doen dus niet aan de orde was.
De heer Van Dockmar zuchtte: ik had de vraag niet goed begrepen. Hij vroeg me niet waarom ik
nog geen aangifte had gedaan, maar waarom ik dat niet zou doen, in de toekomst. Daarmee zou
een ambtshalve aanslag worden voorkomen. En het was niet nodig alle verdiensten op te geven.
De aangifte moest er enigszins redelijk uitzien, dat was alles. Hij keek me indringend aan en zei
dat een docentensalaris niet toereikend was om in een exclusieve auto rond te rijden. De Morgan
stond duidelijk zichtbaar voor de deur (met de leren riem over de motorkap).

Toen stelde de heer Van Dockmar de tweede vraag: of ik zijn zoon Arend bijles zou willen geven.
Bijna viel ik van mijn stoel. Maar ik herstelde me en vroeg belangstellend naar Arends probleem.
Dat was A.M.

De grondslagen van de Analytische Meetkunde zijn gelegd door de Franse filosoof René Descartes
(1596 – 1650). Zijn Latijnse geleerdennaam, Cartesius, leeft voort in ‘cartesische coördinaten’ en
‘cartesisch product’. Hij wordt de vader van de moderne filosofie genoemd (twijfel als grondslag
van het denken, maar er is geen twijfel aan de twijfel: al twijfelend denk ik, dus besta ik (cogito,
ergo sum).
A.M. is meetkunde met behulp van algebra. Figuren worden dan vervangen door vergelijkingen:
ax + by + c = 0 stelt een rechte lijn voor; x2 + y2 = r2 een cirkel; b2x2 + a2y2 = a2b2 een ellips.
Er zijn vraagstukken die een leerling met te weinig algebraïsche vaardigheid grote moeilijkheden
kunnen bezorgen. Dat was ook het geval met Arend: in de lagere klassen niet genoeg geoefend.
Ik beloofde de heer Van Dockmar dat ik Arend zou helpen. ’s Avonds al gaf ik hem de eerste les.


Ad-Blankestijn-column

Deze column werd geschreven door Ad Blankestijn, de oprichter van Instituut Blankestijn. Ad Blankestijn was vernieuwend. Als bevlogen onderwijsman introduceerde hij het particulier onderwijs in Nederland. In 1965 stichtte hij zijn eigen school: Instituut Blankestijn. In 2015 overleed Ad Blankestijn.

Blankestijn gaf les, voerde persoonlijk de directie en was ook vaak in het weekeinde op zijn instituut te vinden. Dat Instituut verwierf een uitstekende reputatie, met prima opgeleide medewerkers en goede examenresultaten. In 1999 bouwde Blankestijn zijn concept ‘laatste twee jaar in één‘ uit tot een volledige opleiding van klas 1 tot en met het examenjaar.
Baanbrekend was Ad Blankestijn eveneens, toen hij in 2003 als eerste begon met de particuliere basisschool.

In 2008 nam hij afscheid van zijn instituut. Hij nam zich voor om vooral veel te blijven lezen en zich te blijven ontwikkelen, een eis die hij ook aan zijn medewerkers stelde. Hij bracht zijn laatste jaren door in zijn geliefde Frankrijk en schreef toen deze columns.

Het Instituut wordt door Frans van Heijningen met de huidige medewerkers als een familiebedrijf voortgezet, overeenkomstig het gedachtengoed van Ad Blankestijn.