HET HOTEL VAN HILBERT

Column 01.29 van Ad Blankestijn

David Hilbert (1862 – 1943) is een van de grootste wiskundigen van de 19de – 20ste eeuw. Hij is
vooral bekend geworden door een lijst van 23 problemen die hij in augustus 1900 presenteerde,
tijdens een internationaal congres in Parijs. Huiswerk voor de 20ste eeuw.

Nu het verhaal over het hotel van Hilbert. Dit hotel heeft oneindig veel kamers. Deze kamers zijn
op een bepaalde avond alle bezet. Tegen elf uur meldt zich een gast die niet heeft gereserveerd.
De receptionist zegt de gast dat er geen kamer beschikbaar is. De gast wordt nijdig en wijst erop
dat hij het hotel al jarenlang bezoekt. Hij dreigt zijn invloedrijke vrienden in te lichten over wat
hem nu overkomt. De receptionist, een beetje bang geworden, roept de manager erbij. Dat blijkt
professor Hilbert te zijn. Hij heeft het hotel geërfd van zijn ouders. Een aanvulling op zijn salaris
als hoogleraar in de wiskunde aan de universiteit van Göttingen was hem buitengewoon welkom,
want hoogleraren werden toentertijd slechter betaald dan leraren aan gymnasia.
Professor Hilbert stelde de gast gerust: geen probleem, zei hij, ik verplaats de gast van kamer 1
naar kamer 2, de gast van kamer 2 naar kamer 3, und so weiter (het gaat over een Duits hotel).
Kamer 1 kwam dus ter beschikking van de inmiddels afgekoelde gast. Hoe de andere gasten op
deze verplaatsing reageerden, vermeldt het verhaal niet. Maar tegen middernacht zou er een bus
met dertig Aziatische toeristen bij het hotel zijn aangekomen. En professor Hilbert greep weer in:
de gast van kamer 1, weer razend, werd in kamer 31 geplaatst, de gast …

Er viel een stilte in de klas. De leerlingen hadden hun blik op oneindig. Toen werd ik verrast door
een vraag: Is oneindig een getal ?

Ik had nog maar twee minuten voordat de bel zou gaan. Voor een antwoord zou ik Georg Cantor
erbij moeten halen.


Ad-Blankestijn-column

Deze column werd geschreven door Ad Blankestijn, de oprichter van Instituut Blankestijn. Ad Blankestijn was vernieuwend. Als bevlogen onderwijsman introduceerde hij het particulier onderwijs in Nederland. In 1965 stichtte hij zijn eigen school: Instituut Blankestijn. In 2015 overleed Ad Blankestijn.

Blankestijn gaf les, voerde persoonlijk de directie en was ook vaak in het weekeinde op zijn instituut te vinden. Dat Instituut verwierf een uitstekende reputatie, met prima opgeleide medewerkers en goede examenresultaten. In 1999 bouwde Blankestijn zijn concept ‘laatste twee jaar in één‘ uit tot een volledige opleiding van klas 1 tot en met het examenjaar.
Baanbrekend was Ad Blankestijn eveneens, toen hij in 2003 als eerste begon met de particuliere basisschool.

In 2008 nam hij afscheid van zijn instituut. Hij nam zich voor om vooral veel te blijven lezen en zich te blijven ontwikkelen, een eis die hij ook aan zijn medewerkers stelde. Hij bracht zijn laatste jaren door in zijn geliefde Frankrijk en schreef toen deze columns.

Het Instituut wordt door Frans van Heijningen met de huidige medewerkers als een familiebedrijf voortgezet, overeenkomstig het gedachtengoed van Ad Blankestijn.