EEN OUD IDEE

Column 03.01 van Ad Blankestijn

De leerlingen die met me vergaderden, in het souterrain van het grote huis in het Wilhelminapark,
wilden graag weten wat ik in september zou gaan doen. Ze wisten al dat ik een particuliere school
wilde beginnen, maar ze waren heel benieuwd hoe die school zou werken. Ik legde mijn inmiddels
oude idee uit.

Ik had geen gebouw en geen leraren. Maar zolang ik geen leraren had, was een gebouw niet nodig
omdat ik dan alle lessen zelf zou geven. Mijn appartement, een leskamer met een huiswerkkamer,
was in dat geval groot genoeg voor een bescheiden aantal leerlingen, tussen de acht en de twaalf.

De leerlingen zouden op hun school blijven en alleen buiten schooltijd mijn lessen volgen. Daarbij
zou ik die lessen zo goed mogelijk op de schoolstof afstemmen en daarbij mijn eigen opvattingen,
althans tijdelijk, opzijzetten. Ik zou groepjes moeten maken om een werkbaar rooster op te stellen.
De leerlingen van een bepaald groepje zouden op hun school in eenzelfde klas moeten zitten. Maar
als er tijd over was, zou ik ook nog individuele privélessen kunnen geven, zoals ik altijd al deed.

Ik vertelde dat ik erover dacht bij ouders op bezoek te gaan om over de groepslessen te spreken.
Die groepslessen zou ik presenteren als een persoonlijk initiatief, uiteraard los van HBS F. de Munnik.

De leerlingen vroegen tijd om met elkaar te bespreken wat ik had gezegd. In die tijd sprak ik met
de gastvrouw. Zij had begrepen wat me voor ogen stond en meldde haar zoon aan voor een groep
en tegelijkertijd ook nog drie klasgenoten van wie ze de ouders had gesproken, de avond ervoor.

De vergadering werd hervat. Lex, de klasse-oudste, nam het woord. Heel 4C wilde me helpen met
het samenstellen van groepjes van vier. Ze zouden de volgende dag beginnen in 4A en 4B …


Ad-Blankestijn-column

Deze column werd geschreven door Ad Blankestijn, de oprichter van Instituut Blankestijn. Ad Blankestijn was vernieuwend. Als bevlogen onderwijsman introduceerde hij het particulier onderwijs in Nederland. In 1965 stichtte hij zijn eigen school: Instituut Blankestijn. In 2015 overleed Ad Blankestijn.

Blankestijn gaf les, voerde persoonlijk de directie en was ook vaak in het weekeinde op zijn instituut te vinden. Dat Instituut verwierf een uitstekende reputatie, met prima opgeleide medewerkers en goede examenresultaten. In 1999 bouwde Blankestijn zijn concept ‘laatste twee jaar in één‘ uit tot een volledige opleiding van klas 1 tot en met het examenjaar.
Baanbrekend was Ad Blankestijn eveneens, toen hij in 2003 als eerste begon met de particuliere basisschool.

In 2008 nam hij afscheid van zijn instituut. Hij nam zich voor om vooral veel te blijven lezen en zich te blijven ontwikkelen, een eis die hij ook aan zijn medewerkers stelde. Hij bracht zijn laatste jaren door in zijn geliefde Frankrijk en schreef toen deze columns.

Het Instituut wordt door Frans van Heijningen met de huidige medewerkers als een familiebedrijf voortgezet, overeenkomstig het gedachtengoed van Ad Blankestijn.