MISVERSTAND

Column 02.32 van Ad Blankestijn

Lex, de klasse-oudste van 4C, zei dat ik, volgens de hele klas, de proefwerken voor het tweede en
het derde rapport niet zelf moest opstellen of nakijken. De directeur kon dan zelf zien wat de klas
waard was. Ik moest ook niet aanwezig zijn in de proefwerkruimte. Kortom, ik zou niets meer met
de becijfering van doen hebben.

’s Avonds werd ik herhaaldelijk gebeld door ongeruste ouders. Ik vertelde wat er was voorgevallen.
De volgende morgen vroeg de directeur me te spreken. Hij verweet me dat ik 4C had ingelicht over
zijn opdracht de rapportcijfers te verlagen. Bovendien had ik dat niet goed begrepen. Ik vroeg wat
ik dan wel had moeten begrijpen, terwijl ik begon te twijfelen aan het glimlachje van de directeur,
gisteren. Was dat misschien niet vals geweest, maar een staaltje van bizarre humor ? Maar waarom
had hij gisteren mij willen spreken, en niet leraren die in de andere twee vierde klassen lesgaven ?

De directeur begon omstandig uit te leggen waarom de derde vijfde klas onwenselijk was. Gebrek
aan leraren was hiervoor de belangrijkste reden. Maar dat wist ik heel goed, omdat ik al maanden
op zoek was naar docenten voor mijn instituut. Zonder veel resultaat overigens. Het zag ernaar uit
dat ik zelf wiskunde en natuurkunde moest geven. Ik had om te kunnen beginnen docenten nodig
voor scheikunde, Nederlands, Frans, Duits, Engels, vakken van het schriftelijk examen.

Toen legde de directeur uit dat ik cijfers moest geven, die verdiend waren. Alsof ik dat niet eerder
had gedaan. Ik beheerste me en stelde voor dat hij, de directeur, het eerstvolgende proefwerk zou
samenstellen, beoordelen en becijferen. Dat dit het actieplan van 4C was, verzweeg ik wijselijk.
Ik vroeg de directeur om een proefwerk A.M. over cirkels, ellipsen en parabolen. Hyperbolen had ik
nog niet behandeld.
Ik zou nog horen hoe het verder ging. Lex zei dat de klas strijdlustig was.


Ad-Blankestijn-column

Deze column werd geschreven door Ad Blankestijn, de oprichter van Instituut Blankestijn. Ad Blankestijn was vernieuwend. Als bevlogen onderwijsman introduceerde hij het particulier onderwijs in Nederland. In 1965 stichtte hij zijn eigen school: Instituut Blankestijn. In 2015 overleed Ad Blankestijn.

Blankestijn gaf les, voerde persoonlijk de directie en was ook vaak in het weekeinde op zijn instituut te vinden. Dat Instituut verwierf een uitstekende reputatie, met prima opgeleide medewerkers en goede examenresultaten. In 1999 bouwde Blankestijn zijn concept ‘laatste twee jaar in één‘ uit tot een volledige opleiding van klas 1 tot en met het examenjaar.
Baanbrekend was Ad Blankestijn eveneens, toen hij in 2003 als eerste begon met de particuliere basisschool.

In 2008 nam hij afscheid van zijn instituut. Hij nam zich voor om vooral veel te blijven lezen en zich te blijven ontwikkelen, een eis die hij ook aan zijn medewerkers stelde. Hij bracht zijn laatste jaren door in zijn geliefde Frankrijk en schreef toen deze columns.

Het Instituut wordt door Frans van Heijningen met de huidige medewerkers als een familiebedrijf voortgezet, overeenkomstig het gedachtengoed van Ad Blankestijn.