REPARATIECURSUS (01)

Column 02.36 A van Ad Blankestijn

Mijn leerlingen van 3C, de gevreesde jongensklas, hadden in de vorige twee schooljaren weinig of
geen meetkunde geleerd. Ik verbaasde me daarover en ik vroeg hoe het zover was gekomen.
Slecht gedrag was de oorzaak, zeiden ze openhartig. “Leraartje pesten” vonden ze veel leuker dan
meetkunde of leren in het algemeen.
Ik waarschuwde dat ze bij een examenvak als stereometrie kansloos waren als ze hun achterstand
niet zouden wegwerken. Ik bood aan een snel overzicht van de stof te geven, op zaterdagmiddag.
Niet meteen na schooltijd, maar meteen na hockeytijd, van vijf tot zeven. Mijn voorstel viel goed,
en de eerstvolgende zaterdagnamiddag werden mijn klas en ik gastvrij ontvangen bij ouders thuis.
In het enorme souterrain van het grote huis in het Wilhelminapark was een schoolbord opgesteld.
Er was zelfs gedacht aan kleurkrijt.

Deze eerste inhaalles besteedde ik niet aan elementaire finesses. Wel liet ik zien waarom de som
van de hoeken van een driehoek een gestrekte hoek is ofwel 180° meet, met twee Z-figuren:

a
g b Ik kon niet nalaten te vragen of dit voor iedere driehoek geldt.
Vanaf de noordpool langs een meridiaan naar de evenaar.
Op de evenaar 10.000 km (een kwart aardomtrek) pal oost.
Ten slotte langs de locale meridiaan terug naar de noordpool.

De beschreven driehoek heeft drie hoeken van 90°.
a b Maar een boldriehoek is nu eenmaal bol, niet plat …

Ik wilde naar gelijkvormigheid. Gelijkvormigheid van driehoeken, dat is het belangrijkst. Definitie:

Twee driehoeken zijn gelijkvormig als de hoeken in de ene gelijk zijn aan de hoeken in de andere.


Ad-Blankestijn-column

Deze column werd geschreven door Ad Blankestijn, de oprichter van Instituut Blankestijn. Ad Blankestijn was vernieuwend. Als bevlogen onderwijsman introduceerde hij het particulier onderwijs in Nederland. In 1965 stichtte hij zijn eigen school: Instituut Blankestijn. In 2015 overleed Ad Blankestijn.

Blankestijn gaf les, voerde persoonlijk de directie en was ook vaak in het weekeinde op zijn instituut te vinden. Dat Instituut verwierf een uitstekende reputatie, met prima opgeleide medewerkers en goede examenresultaten. In 1999 bouwde Blankestijn zijn concept ‘laatste twee jaar in één‘ uit tot een volledige opleiding van klas 1 tot en met het examenjaar.
Baanbrekend was Ad Blankestijn eveneens, toen hij in 2003 als eerste begon met de particuliere basisschool.

In 2008 nam hij afscheid van zijn instituut. Hij nam zich voor om vooral veel te blijven lezen en zich te blijven ontwikkelen, een eis die hij ook aan zijn medewerkers stelde. Hij bracht zijn laatste jaren door in zijn geliefde Frankrijk en schreef toen deze columns.

Het Instituut wordt door Frans van Heijningen met de huidige medewerkers als een familiebedrijf voortgezet, overeenkomstig het gedachtengoed van Ad Blankestijn.