REPARATIECURSUS (02)

Column 02.36 A van Ad Blankestijn

Verscheidene leerlingen reageerden op deze definitie van gelijkvormige driehoeken. Van “dat kan
toch niet anders” tot “waarom zo ingewikkeld”. Ik zei dat het wel anders kon (vermenigvuldiging)
en dat minder “ingewikkeld” tot onduidelijkheid kan leiden. Iemand merkte op dat de driehoeken
gelijke hoeken moesten hebben om gelijkvormig te zijn. Dat was alles. En veel eenvoudiger.

Ik zei dat ik me al jaren had vergist. Twee driehoeken met gelijke hoeken zijn gelijkhoekig en dus
ook gelijkzijdig. Inderdaad, alle gelijkzijdige driehoeken zijn gelijkvormig, zoals vierkanten, cirkels
en parabolen. De betreffende leerling zei toen snel dat ik hem verkeerd had begrepen. De hoeken
in de ene driehoek moeten gelijk zijn aan de hoeken in de andere driehoek, zei hij. Ik antwoordde
dat ik in mijn definitie twee woorden minder nodig had dan hij.

Iemand anders zei dat twee driehoeken gelijkvormig zijn als twee hoeken in de ene gelijk zijn aan
twee hoeken in de andere. Dat was alles. En veel eenvoudiger.

Ik legde uit dat hij een stelling verkondigde, geen definitie. Een stelling wordt langs logische weg
afgeleid uit definities of andere stellingen. Me beheersend liet ik Euclides / Eqkleidhç met rust.

Uit a = d en b = e volgt a + b = d + e
z
g g = 180° – (a + b) = 180° – (d + e) = z

d e Twee hoeken in de ene driehoek
gelijk aan twee hoeken in de andere.

Dit is het eerste criterium voor
a b gelijkvormigheid van driehoeken.


Ad-Blankestijn-column

Deze column werd geschreven door Ad Blankestijn, de oprichter van Instituut Blankestijn. Ad Blankestijn was vernieuwend. Als bevlogen onderwijsman introduceerde hij het particulier onderwijs in Nederland. In 1965 stichtte hij zijn eigen school: Instituut Blankestijn. In 2015 overleed Ad Blankestijn.

Blankestijn gaf les, voerde persoonlijk de directie en was ook vaak in het weekeinde op zijn instituut te vinden. Dat Instituut verwierf een uitstekende reputatie, met prima opgeleide medewerkers en goede examenresultaten. In 1999 bouwde Blankestijn zijn concept ‘laatste twee jaar in één‘ uit tot een volledige opleiding van klas 1 tot en met het examenjaar.
Baanbrekend was Ad Blankestijn eveneens, toen hij in 2003 als eerste begon met de particuliere basisschool.

In 2008 nam hij afscheid van zijn instituut. Hij nam zich voor om vooral veel te blijven lezen en zich te blijven ontwikkelen, een eis die hij ook aan zijn medewerkers stelde. Hij bracht zijn laatste jaren door in zijn geliefde Frankrijk en schreef toen deze columns.

Het Instituut wordt door Frans van Heijningen met de huidige medewerkers als een familiebedrijf voortgezet, overeenkomstig het gedachtengoed van Ad Blankestijn.