AANMELDINGEN

Column 03.04 van Ad Blankestijn

In de volgende weken maakte ik steeds afspraken met ouders om langs te komen voor uitleg over
de groepslessen. De late privélessen moest ik daarom op bepaalde dagen afzeggen of verplaatsen.
Ik legde uit wat mijn bedoeling was: leerlingen extra uitleg en extra oefening geven, zodat zij voor
proefwerken en uiteindelijk het examen goede cijfers zouden halen. Voor zwakke leerlingen waren
er privélessen waarin ik de leerstof zou verhelderen, zonder die al te veel uit te breiden.

Sommige ouders vroegen of de groepslessen niet gewoon hulp bij huiswerk beoogden. Ik sprak dit
vol overtuiging tegen: de leerlingen moesten zelf hun huiswerk doen, bij mij in de huiswerkkamer,
als er genoeg ruimte was, of anders bij hen thuis. Moeilijkheden bij het huiswerk zou ik bespreken
zodat ik ook op die wijze de stof kon verdiepen.
Mijn groepslessen zouden parallel met de schoollessen worden gegeven. Niet als vervanging, maar
als ondersteuning.

Geen van de ouders vroeg naar de financiële consequenties van mijn plannen. Daarom begon ik er
zelf over: een les aan drie, vier of vijf leerlingen zou 60 gulden per uur kosten. Zo nu en dan zou ik
langskomen om de vorderingen van de leerling te bespreken en mijn eigen vordering in te dienen.

Terwijl ik ouders van leerlingen van HBS F. de Munnik bezocht, werd ik ook, en steeds vaker, gebeld
door ouders van wie de kinderen op een andere Utrechtse school zaten. Zelfs kreeg ik telefoontjes
uit Den Bosch en andere Brabantse plaatsen zoals Helvoirt, Oisterwijk, …
Ik liet deze ouders weten dat ik hun kinderen binnen schooltijd kon lesgeven, en verder alleen laat
in de avond of op zaterdag of zondag. Sommige ouders wilden hiervan gebruik maken en brachten
hun kinderen op merkwaardige tijden en soms van ver naar mijn appartement.
Het was duidelijk dat ik al dat werk niet alleen aankon. Er was vooral een leraar scheikunde nodig.


Ad-Blankestijn-column

Deze column werd geschreven door Ad Blankestijn, de oprichter van Instituut Blankestijn. Ad Blankestijn was vernieuwend. Als bevlogen onderwijsman introduceerde hij het particulier onderwijs in Nederland. In 1965 stichtte hij zijn eigen school: Instituut Blankestijn. In 2015 overleed Ad Blankestijn.

Blankestijn gaf les, voerde persoonlijk de directie en was ook vaak in het weekeinde op zijn instituut te vinden. Dat Instituut verwierf een uitstekende reputatie, met prima opgeleide medewerkers en goede examenresultaten. In 1999 bouwde Blankestijn zijn concept ‘laatste twee jaar in één‘ uit tot een volledige opleiding van klas 1 tot en met het examenjaar.
Baanbrekend was Ad Blankestijn eveneens, toen hij in 2003 als eerste begon met de particuliere basisschool.

In 2008 nam hij afscheid van zijn instituut. Hij nam zich voor om vooral veel te blijven lezen en zich te blijven ontwikkelen, een eis die hij ook aan zijn medewerkers stelde. Hij bracht zijn laatste jaren door in zijn geliefde Frankrijk en schreef toen deze columns.

Het Instituut wordt door Frans van Heijningen met de huidige medewerkers als een familiebedrijf voortgezet, overeenkomstig het gedachtengoed van Ad Blankestijn.