MERKWAARDIGHEDEN

Column 03.30 van Ad Blankestijn

Tijdens een les vroeg ik een leerling me een getal van drie cijfers te geven. Zij noemde 321 en ik
vroeg haar dit getal in omgekeerde volgorde te schrijven en dan het verschil van die twee getallen
te berekenen: 321 – 123 = 198. Omgedraaid is dat 891. Tel nu de laatste twee getallen op: 1089.

Ik vroeg een ander getal van drie cijfers: 369. Omgedraaid opgeschreven: 963. Het verschil is 594.
Omgedraaid opgeschreven: 495. De som van 495 en 594 is 1089.
Nog eens: 322 → 223 → 322 – 223 = 099 → 099 + 990 = 1089.

Toen ik eens liet vallen dat Archimedes in Syracuse woonde, een stad in het zuidoosten van Sicilië,
waar een Romeinse soldaat hem vermoordde terwijl hij met een meetkundig vraagstuk bezig was,
moest ik denken aan een gerucht dat in de jaren zestig, middenin de Koude Oorlog, de ronde deed
in de wiskundige wereld. De Sovjets zouden een probleem hebben verspreid binnen de universteit
van Syracuse (in de staat New York) met de bedoeling de wiskundigen in de nucleaire laboratoria
van de Verenigde Staten van hun werk te houden.

Maak een rij die begint met een natuurlijk getal groter dan 1. Is het gekozen getal even, deel dan
door 2. Is het oneven, vermenigvuldig dan met 3 en tel 1 op. Een voorbeeld met 12 als beginterm
geeft de rij 12, 6, 3, 10, 5, 16, 8, 4, 2, 1.
In dit geval zijn er 10 termen met 16 als grootste term. De rij die met 27 begint, heeft 111 termen
met 9232 als grootste.
Het Vermoeden van Syracuse is dat iedere rij die volgens dit voorschrift is opgesteld, eindigt op 1.

Het duurde niet lang of ik kreeg klachten van docenten. Onder hun les waren leerlingen bezig met
een ‘rekenspelletje’ dat ze bij mij hadden geleerd. Daardoor werden zij van hun werk gehouden …


Ad-Blankestijn-column

Deze column werd geschreven door Ad Blankestijn, de oprichter van Instituut Blankestijn. Ad Blankestijn was vernieuwend. Als bevlogen onderwijsman introduceerde hij het particulier onderwijs in Nederland. In 1965 stichtte hij zijn eigen school: Instituut Blankestijn. In 2015 overleed Ad Blankestijn.

Blankestijn gaf les, voerde persoonlijk de directie en was ook vaak in het weekeinde op zijn instituut te vinden. Dat Instituut verwierf een uitstekende reputatie, met prima opgeleide medewerkers en goede examenresultaten. In 1999 bouwde Blankestijn zijn concept ‘laatste twee jaar in één‘ uit tot een volledige opleiding van klas 1 tot en met het examenjaar.
Baanbrekend was Ad Blankestijn eveneens, toen hij in 2003 als eerste begon met de particuliere basisschool.

In 2008 nam hij afscheid van zijn instituut. Hij nam zich voor om vooral veel te blijven lezen en zich te blijven ontwikkelen, een eis die hij ook aan zijn medewerkers stelde. Hij bracht zijn laatste jaren door in zijn geliefde Frankrijk en schreef toen deze columns.

Het Instituut wordt door Frans van Heijningen met de huidige medewerkers als een familiebedrijf voortgezet, overeenkomstig het gedachtengoed van Ad Blankestijn.