DE SVASTIKA

Column 03.18 A van Ad Blankestijn

Het hakenkruis op het koperen bord was niet het nazi-symbool. Dit laatste noem ik linksdraaiend,
maar op het bord stond een rechtsdraaiende svastika. Bovendien was deze niet over 45° gedraaid.

De svastika is een symbool dat in verscheidene oude beschavingen en godsdiensten voorkomt als
een gelukbrengend teken. Het is aangetroffen in de vallei van de Indus (Harappa, Mohenjo-Daro),
India, Iran, China, maar ook in Europa: bij de Germanen, de Kelten, de Grieken en de Romeinen.
Het is vooral bekend als een religieus symbool in het hindoeïsme, het boeddhisme en het jainisme.

In een cirkel om de svastika stond een inscriptie. Boven: ekaṃ satyam, onder: anekāḥ panthānāḥ.
Sanskrit wordt geschreven in het devanāgarī-schrift. De hele spreuk ziet er dan zo uit:

एकं स यम ् अनेकाः प थानाः
één waarheid verschillende wegen

In een gesprek met een student uit India, een hindoe, vertrouwde hij me toe dat het christendom
niets anders is dan een vorm van hindoeïsme, één van de vele bergpaden die naar de top voeren.

Over de betekenis van het woord svastika*.

Eerst splitsen in svasti en ka waarbij ka een suffix (achtervoegsel) is, zoals heid in het Nederlands,
en op zichzelf geen betekenis heeft. Dan svasti splitsen in su en asti (su gevolgd door een woord of
woorddeel dat met een klinker begint, wordt sv). En asti kan ook nog gesplitst worden, in as en ti.
Ook hier is ti een suffix. Betekenissen: su “goed”, as “zijn”, vandaar svasti “welzijn”.

Het beroemde Sanskritwoordenboek van Böhtlingk vermeldt onder वि तक svastika
eine glückbringende Figur

* In het Nederlands en het Duits is de spelling swastika gebruikelijk. In het Engels en het Frans is svastika naast swastika toegestaan.


Ad-Blankestijn-column

Deze column werd geschreven door Ad Blankestijn, de oprichter van Instituut Blankestijn. Ad Blankestijn was vernieuwend. Als bevlogen onderwijsman introduceerde hij het particulier onderwijs in Nederland. In 1965 stichtte hij zijn eigen school: Instituut Blankestijn. In 2015 overleed Ad Blankestijn.

Blankestijn gaf les, voerde persoonlijk de directie en was ook vaak in het weekeinde op zijn instituut te vinden. Dat Instituut verwierf een uitstekende reputatie, met prima opgeleide medewerkers en goede examenresultaten. In 1999 bouwde Blankestijn zijn concept ‘laatste twee jaar in één‘ uit tot een volledige opleiding van klas 1 tot en met het examenjaar.
Baanbrekend was Ad Blankestijn eveneens, toen hij in 2003 als eerste begon met de particuliere basisschool.

In 2008 nam hij afscheid van zijn instituut. Hij nam zich voor om vooral veel te blijven lezen en zich te blijven ontwikkelen, een eis die hij ook aan zijn medewerkers stelde. Hij bracht zijn laatste jaren door in zijn geliefde Frankrijk en schreef toen deze columns.

Het Instituut wordt door Frans van Heijningen met de huidige medewerkers als een familiebedrijf voortgezet, overeenkomstig het gedachtengoed van Ad Blankestijn.